وأحد مىبرم ! ايشان به اعرابى گفتند : هرگاه به آن موضع برسى ما را خبر ده ، چون به ميان مدينه رسيد گفت : اين كوه عير است واين كوه أحد است ، پس از شتران به زير آمده وگفتند : ما به مطلب خود رسيديم واحتياجى به شتر تو نداريم به هر جا كه خواهى برو ، ونوشتند به ياران خود كه در خيبر وفدك بودند كه : ما آن موضع را كه طلب مىكرديم يافتيم بيائيد بسوى ما ، ايشان در جواب نوشتند كه : ما اكنون در اين موضع قرار گرفته‌ايم وخانه‌ها ساخته‌ايم وأموال تحصيل كرده‌ايم وحركت ما دشوار است وما به شما بسيار نزديكيم وچون آن پيغمبر منتظر ظاهر شود بسرعت بسوى أو خواهيم شتافت ؛ پس ايشان در زمين مدينه قرار گرفتند وخانه‌ها ساختند وأموال وحيوانات تحصيل نمودند ، چون خبر رسيد به تبّع كه ايشان أموال بسيار جمع كرده‌اند متوجه ايشان شد كه با ايشان جنگ كند واموالشان را بگيرد ، ايشان به قلعه‌اى متحصّن شدند وتبّع با لشكر گران ايشان را محاصره نمود ، يهود رحم مىكردند بر ضعيفان لشكر تبّع ودر شب خرما وجو براي ايشان به زير مىانداختند ، چون اين خبر به تبّع رسيد بر ايشان رحم كرد وايشان را أمان داد ، پس از قلعه فرود آمدند ، چون ايشان را ديد گفت : خوش آمده است مرا بلاد شما ومىخواهم در ميان شما بمانم . گفتند : تو را نيست كه در اين بلد بمانى چون اين بلد محلّ هجرت پيغمبر آخر الزمان است وهيچ پادشاهى تا أو ظاهر نشود در اينجا نمىتواند تسلط بهم رساند . گفت : پس من از خويشان خود جمعى را در ميان شما مىگذارم كه وقتي كه آن حضرت ظاهر شود أو را يارى كنند . پس در ميان ايشان دو قبيله گذاشت : « أوس » و « خزرج » ، وايشان بسيار شدند وبر يهود غالب شدند وچون أموال آنها را مىگرفتند يهود به ايشان مىگفتند : چون محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم مبعوث شود شما را از خانه‌ها وأموال خود بيرون خواهيم كرد . پس چون آن حضرت مبعوث گرديد أنصار به أو ايمان آوردند ويهود به أو كافر شدند وبه اين معنى حق تعالى در اين آية اشاره فرموده است وَكانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى